Dat leuke chatvenstertje zat zo in mijn blog, maar ja.. daarmee zijn er nog geen andere chatters gevonden die - ook nog- tegelijkertijd online zijn. Dit in tegenstelling tot onze kinderen, die enkele jaren geleden al, huiswerkmakend, aan het chatten waren, waarbij ik mijn vraagtekens zette bij de serieusheid van het studeren. Mijn twijfels waren ongegrond, want het kwam - tot dusver- telkens weer goed met het leren.
Wat ik vroeger wèl deed - tot ergernis van mijn ouders- is 's avonds regelmatig langdurig bellen (met zo'n bakelieten telefoon kleumend in een ijskoude gang...) naar vriendinnen die ik ook overdag al uitgebreid gesproken had. Dat type overleg, denk ik, doen onze kinderen nu met behulp van 'chat'. Mijn conclusie is dat ik het 'vroeger' heel erg leuk zou hebben gevonden!
Wat ik vroeger wèl deed - tot ergernis van mijn ouders- is 's avonds regelmatig langdurig bellen (met zo'n bakelieten telefoon kleumend in een ijskoude gang...) naar vriendinnen die ik ook overdag al uitgebreid gesproken had. Dat type overleg, denk ik, doen onze kinderen nu met behulp van 'chat'. Mijn conclusie is dat ik het 'vroeger' heel erg leuk zou hebben gevonden!
Hoi Ina,
BeantwoordenVerwijderenKunnen we nu Chatten?
Mijn ervaring is dat het via Blogger niet zo'n succes is. Via g-mail gaat het sneller.
Zie je hier ook mogelijkheden om in de bibliotheek te gebruiken?
Kijk maar eens bij DOK-Delft. Daar chatten ze met de jeugd, via MSN.
Het is bij jouw Blog al net als bij de mijne. Ik sta ook altijd off-line. Alleen als ik mijn gmail open heb staan ben ik online.
BeantwoordenVerwijderen